سفره خاطره

درختان بلند سرو

               کنار رستگان

                             کوتاه قامت خاک

                                         و نیمکت های کهنه و فرسوده پارک

که شاید

           تنها

              بزک کردند سر و روی چندین ساله خویش

و سنگفرش های

                   چند ضلعی و ترک خورده

                                         به زیر پای هزاران عابر رفته

مرا مهمان سفره رنگین خاطره کردند

و آهنگ

        نازنین

              قار قار کلاغ های پیر

                                        ز روی بام کاجهای سبز و رنگین

همه چیز را

            مهیای ورود تازه من

                                  به باغ خاطرات گشتند

... و من

             میگردانم ز هر سو

                            روی شاد و گاه نالان خویش

و ناگاه

         هجوم سبز و زرد و گاه تاریک یادها

                                                        زنده میگردد

همان سالهای دور و نزدیک

                              و دوستان بازیگوش دیرین

همان هایی که سالیانی همره بودیم

                   و می خواندیم نوای عشق و دوستی

 و یا آنان که بودیم تنها همنشین هم

                      و یا پیش استاد و معلم بودیم در ردیف هم

ولیکن نیست

           هیچ یک در کنارم

                            و حتی من ندانم ز جا و کار هر کس

...

وه که انگار دیروز بود

                         در نگاهم

                                چقدر شفاف است خاطراتم

ولی من

     حس میکنم

            هزاران سال پیش بود

                    و شاید قرن ها ی دیر دیر بود

...

و آنک...

        من

           همان کودک نا آرام دیروز

                      که امروز

                           اینجا نشسته

                                     ساکت و حیران  

                                             کنار هزاران خاطره

                                                    

که گاه با خنده و گاه غمگین

                     می شود همپای باد رویایی

                                                 به هر سوی زمانه

 

روز فردا چه تواند کرد؟!

                       یا که یارای دل ناساز اوست؟

گر که دیروز بهر امروز

                  آورد با خود خاطراتی تلخ و شیرین

                                              آیا  فردا نیز از امروز

                                                                 چنین یادی به دل دارد؟/ 

/ 12 نظر / 3 بازدید
نمایش نظرات قبلی
شــــهلا

دانیال جان این رو میدونیم که خاطره خوب یا بد فردا را امروز میسازیم. پس باید تلاش کنیم هر روز بهتر از دیروز باشیم

فريبا

مگه يادم می ره خاطراتم با تو لهجه خنديدن حالت چشماتو ممنون که به من سر زدی مطلب قشنگی بود بازم بيای خوشحالم ميکنی

!!~~عشق به خدا شاهراهی به کمال~~!!

عشق هرگز نمیمیرد عشق یکتاست ((فرصت !)) و هنر آدمیت در به سر انجام رسا ندن این یکتایی است ! شنا کردن در خلاف مسیر چنین رود خروشانی محکوم به نابودی است . ((پوچی)). تنها می شود از عاشقان آموخت ...(( حسادت بی فایده ایت )) و قوانین حاکم بر هستی هر اثرات عمل ناشیانه را با همان شدت به فاعل باز خواهند گرداند . ((مراقب باشید )) گاهی اشعار رنگ پریده نای سخن ندارند .... اما بر دشمنان میتازند ..آنها که نشسته اند تا عاشقان ترانه نا امیدی بخوانند بدانند...حتی ترانه های نا امیدشان..بر سر شما فریاد است ... ((قابل توجه نفرات سوم به بعد ! )) خداوند یاور عاشقان است .. او می خواهد که آنها برنده باشند ... ((اتصال به منبع بی پایان و قدرتمند انرژی )) پشت پا زدن به چنین لطفی نشانه عدم شناخت خلقت است (( خسته نشوید )) فداکاری تلنگر عاشقان است که هرگز در خواب غفلت گم نشوند. (( دریغ نکنید )).

نوشين

سلام نمي دانم چرا به اين نتيجه رس1م كه ب9ا من همواره منتظر مي مانم چون كسي را دوست دارم كه برترين عشق است و بي هيچ چشمداتي به عشق او را دوست دارم پس منتظرش مي مانم

مینا

منم بچه بودم شيطون بودم. می دونی در کل به اين نتيجه رسيدم که بی خيال خاطرات چون واقعا آدم به جايی نمی رسه با اينکه واقعا من خودم و زنده بودنموم رو مديون خاطراتم ولی درست که فکر می کنم می بينم که دارم الانو به خاطر خاطرات از دست می دم. خوش باشی مرسی که سر می زنی. دوست جون. تا بعد

رها

احساساتت پاک زلال و نابن درست مثل دلت موفق باشی نازنين

نوشين

بنظر من اگه نتوني دوام بياري يعني اينكه خيلي هم عاشق نيستي و عشقت ناخالصي داره يعني كمي هم هوس توش قاطي شده البته اين نظر شخصيه منه- شايد باورت نشه و خنده ات بگيره ولي من الانه ۱۲ ساله منتظرم و هنوزم اميدوار وهنوز روزي نشده كه لااقل يكبار يادش نكنم شايد اين ديونگي باشه اما من حس ديونگي رو هم دوست دارم

مينا

تو که هنوز آپ نکردی . تو رو خدا اين نامردی نيست آدم بياد خيت بشه؟؟؟. راستی چرا تو پرشين بلاگ می نويسی؟؟ بيا تو بلا گفا تا شايد مشکلات من اين کامنت دونيتم با هم حل بشه

نوشين

سلام راستي خواستم بگم آپ كرده بودم

علی

سلام دوست عزيز خوبيد؟ وبلاگ زيبايی دارين نوشته های قشنگی بودن خوشحال ميشم به منم سر بزنين شاد باشين