برف سپيد

و اينك مي آيند

           گاه تند و گاه آرام

                            دانه هاي ريز و سپيد برف

چرخنده و رقص كنان

                             ازدل آسمان

                                           ابري شهر

تا بنشينند بر بام خانه من و تو

                         و همسايه پيرمان

                               كه سالهاست از پشت پنجره

                                                     

                                                            برايمان دست تكان ميدهد

و تو هم هربار ميگويي لبخند بزن ...

                                    خوشحال ميشود

                                           و من هم هر بار چنين ميكنم

... و باز برف مي آيد

                     تا بزند

                         بر همه جا

                               رنگ سپيد دوستي

و من و تو

        مي شويم يك رنگ و يك دل

                                     سپيد سپيد

                                         بدون حتي يك ذره سياهي بر خود

و خانه هايمان نيز... 

        

ببين

   ديگر تفاوت نداريم

           نه من با تو و نه تو با من

                   تازه شال و كلاه نارنجي هردوي ما نيز

                                                     يك رنگ شده است

مي بيني

راستي بالاپوشت چه رنگي بود؟

                                  من كه يادم نمي آيد ...

نه اصلا مهم نيست

              تازه بگذار فقط سپيد ببينمت

                            و تو هم مرا اين گونه ببين

... واي كه چقدر شبيه هميم

           حتي شبيه آن آدمك برفي گوشه حياط

                                    كه سالهاست به ما نگاه مي كند

يادت هست

       خنده كنان

                  زير برف

                        چه ساده و زيبا ساختيمش

اوه دماغش را

        تنها با يك تكه چوب

               ولي چقدر بهش مي آمد

                            و تو مي گفتي قشنگ شده

                                            حتي قشنگ تر از من...

و من هم مي دويدم تا با برف تو را بزنم و تو ...

صدایي مي آيد ...

             تو چيزي گفتي؟

...

اه

  اين صداي يخ زده برف روبهاي كوچه ماست

                              هر سال اين موقع مي آيند و مي خوانند

 برف پارو مي كنيم ...

نگفتي اين ها تابستان  چه مي كنند ...

           شايد به مانند پرندگان برفي كوچ ميكنند

                                                                   و تو

                                                           باز هم مي خندي 

با مزه است... مگر نه؟ 

صدايشان نزديك مي شود

              مي خوايي بگويم بيايند

                            بام خانه مان نيز برفي است ...

ولي ... نه بگذار نيايند

        من دوست دارم اين برف تا سال بعد هم بماند

                                              و برف خونه شما هم...

                                                                 اصلا تمام شهر

ببين ...

    ببين همه جا سپيد سپيد است

                                             مثل خود برف

يك رنگي حرف اول و آخر است

بگذار همين جور بماند...

 

 

  

/ 10 نظر / 3 بازدید
مينا

سلام رويت شد. نمی تونم هيچی بگم حال گرفت. تا بعد موفق باشی

ماهي قرمز

سلام. زيبا بود.خيلی زيبا ... منم عاشق برفم منم از تبادل لينک خوشحال ميشم. روز و روزگار بکام.

نگار

سلام دانيل عزيز.ممنون از لطفت.وبلاگت خيلی قشنگه.دلم خيلی برای اين روزای برفی که گفتی تنگ شده.کی می شه يه برف حسابی بباره و ما رو خوشحال کنه!!!!بازم پيش من بيا.خوشحال می شم.شاد باشی

mary

very very good dani . the best.

مينا

در ضمن دکترو رو بذار واسه خودت لازمت ميشه!

شهر عشق ما

آدم برفی تنها يک پا دارد و چشمانش دگمه است و پيراهنش کهنه پاره ای... اما می خندد آدم برفی در برف می خندد... چرا که شانس اين را داشته است که باشد! که آدم برفی باشد!...

علی(لاف عاشقی)

سلام دوست عزيز خوبين؟ وبلاگتون خيلی زيباست قلم زيبايی دارين خوشحال ميشم اگه به منم سر بزنينشاد باشین

مينا

سلام شب يلدات مبارک چرا آپ نمی کنی اينجا دو بار برف اومد تو هنوز آپ نکردی!! تا بعد